Bestuurders en politici gebruiken vaak -zoals ik dat noem- ‘bestuurlijke taal’.

Bestuurlijke taal zit vol met algemeenheden waardoor het, ondanks dat het heel professioneel klinkt, weinig concreet en precies is. Je kunt dan nog alle kanten op en nergens op ‘gepakt worden’.

De gewone luisteraar hoort in een uitspraak van mister X, gedaan in bestuurlijke taal, een bepaalde boodschap. Later blijkt dat mister X iets doet dat niet overeenkomt met de ‘gehoorde’ boodschap.

Als hij daarop wordt aangesproken verdedigt hij zich met: "wat ik gedaan heb was niet in strijd is met mijn eerdere uitspraak!". Letterlijk klopt dit wel want de algemeenheden in zijn uitspraak bleken achteraf een enorme ruimte te bevatten voor interpretatie.

Maar ik vind dit wel erg flauw. Het zijn trucjes. Het is dan niet zo gek dat mensen politici zoals mister X ongeloofwaardig gaan vinden.

Bestuurders en politici moeten zichzelf dwingen om ‘gewone mensentaal’ te gebruiken. De grap is dat dan de taal simpeler wordt maar de boodschap veel preciezer!